Project Broederlijk delen en het millennium fata Morgana van de Stad Brugge.

Met het bezoek van Betty vingen we twee vliegen in één klap.

Vooreerst namen we deel aan het verwezenlijken van ons tweede milleniumdoel. We gingen samen met andere scholen de uitdaging aan om een thema-dag rond 'onderwijs voor iedereen' te organiseren. Met Betty is dit doel ruimschoots bereikt. Haar dagelijkse inzet, hier in België, voor het onderwijs voor meisjes in Kolwezi, Congo getuigen van gedrevenheid. Alle kinderen droegen die dag ook een badge: 'ik ben een jongen/meisje en mag hier naar school gaan" en hoorden haar getuigenis dat onderwijs voor iedereen geen evidentie is.

Het was duidelijk dat tijdens haar verhaal de werkwoorden 'hebben' en 'zijn' regelmatig door ons hoofd spookten. Tja, wij 'hebben' natuurlijk zat en daarom net 'zijn' we er wellicht niet zo mee bezig... Maar gek genoeg lijkt elke taal en alle leven rond het 'hebben' en het 'zijn' opgebouwd. In het licht van honderden meisjes in Congo wordt de cadans van deze vervoeging een stuk minder onschuldig. Voor heel wat kinderen aan die evenaar, betekent wie zij 'zijn' vaak hetzelfde als wat ze 'hebben'... Niets dus!

Betty Sapolo bekommert zich over het lot van de meisjes in Kolwezi. Haar inzet getuigt van een zeldzaam idealisme en een vuurvast geloof in het geluk van élk meisje. Ze richtte in haar thuisland een meisjesschool op en bouwt het verder uit. Zij kwam 's morgens spreken over haar school... een school dat op het einde van dit schooljaar zes klassen zal tellen... haar droom.

Dank u, Betty voor dit verhaal! Dank u voor uw inzet! We hopen dat u met het bedrag we u schenken het verschil zal kunnen maken.